Wandelen op Landgoed ’t Zelle

Al een paar weken probeerde ik weer eens een flinke wandeling te maken. Zo eentje die je geen energie kost, maar waar je energie van krijgt. Daar is dan wel het juiste moment voor nodig: tijd genoeg, fris, droog weer met een zonnetje, een goede plek. Anderhalve week geleden trok ik mijn wandelschoenen aan en stapte ik in de auto om naar het doolhof in Ruurlo te rijden. Van daaruit starten verschillende mooie, bewegwijzerde wandelroutes in de prachtige Achterhoekse bossen. Toen ik langs Huize ’t Zelle reed heb ik me omgedraaid en mijn autootje geparkeerd op de 7-sprong.

Herinneringen
Deze plek heeft voor mij iets magisch. Een paar kilometer verderop staat mijn oudershuis dus ik groeide op in deze buurt. Op een feestdag fietsten we hier eens heen om een ijsje te gaat eten bij de ijscokar die op mooie dagen altijd op de 7 sprong stond, op hemelvaartsdag fietsten we hier eens langs om bij het pannenkoekenhuis te gaan eten wat bij het doolhof zit en op  een avond wanneer we opgehaald moesten worden van “Club” en het sneeuwde, haalde in plaats van onze moeder onze vader ons op en hij nam de route langs Huize ’t Zelle. Al die momenten staan nog in mijn geheugen gegrift omdat Huize ’t Zelle zo’n indruk op mij maakt.

Postkoets
De lange rijen beuken die prachtige lanen vormen en de zichtlijnen die overal op het landgoed terugkomen vielen me als kind al op (misschien dat daar mijn liefde voor eenvoud, lange rechte lijnen en grote gebaren al is begonnen?). Ik krijg altijd het gevoel dat ik een filmset op stap die het leven van eeuwen geleden weergeeft. Dat er nog zomaar eens een postkoets voorbij kan stormen of dat er ergens een ridder in harnas op een enorm groot paard tussen de bomen door uit het bos stapt. Onzin natuurlijk, maar wanneer ik daar met dit idee rondloop vergeet ik wel even alles waar ik me de hele dag druk om kan maken. Even helemaal niets in mijn hoofd!

Woensdagmiddag avonturen
Mijn route liep niet door het bos van mijn “postkoetsfantasieën” en met de lange lanen, maar over de andere kant van het landgoed. De kant van de landerijen waar de keuterboertjes vroeger woonden. Door bosjes waar het ’s zomers helemaal groen is van de varens, waar tussen stukken bos ineens stukken landbouwgrond tevoorschijn komen en waar hazen in weilanden rondhupsen. Even voelde  ik me alsof ik weer op de basisschool zat en een woensdagmiddag vrij had. Wij speelden uren in kleine bosjes die we bereikten via smalle paadje langs een weiland. Laarsjes aan, dikke jas en lekker struinen!

Route
– Ik startte mijn wandeling op de 7 sprong en liep de lange laan (Zelledijk) rechts langs huize ’t Zelle helemaal uit door het dorpje Varssel en richting de golfbaan. Het naaldbos dat aan de rechterkant van de weg ligt doet me altijd denken aan het buitenland. Net of je in Oostenrijk of Noorwegen ziet langs berghellingen, maar hier is het vlak.
– Op het kruispunt stak ik over en ging ik de Reerinkweg in richting de golfclub.
– Een stukje voorbij de inrit van de parkeerplaats van de golfclub kun je linksaf het een zandweg in en loop je tussen de golfbanen door. Ik volgde het pad tot ik op de Blekweg uitkwam
– Op de Blekweg sloeg linksaf en volgde de weg langs de rand van de golfbaan.
– Zo’n 100 meter voor het einde van de weg kun je weer linksaf een pad op wat je weer midden door de golfbaan leidt.
– Aan het einde van dit pad kom je weer op de verharde weg uit. Ik sloeg hier linksaf.
– Een klein stukje verderop kun je links het bos in.
– Je volgt gewoon het pad en deze brengt je over allerlei binnenpaden door bossen, langs bosranden en langs randen van weilanden richting huis ’t Zelle.

Een exacte omschrijving voor dit laatste deel heb ik niet, maar als je richting het noord-westen blijft lopen en je blijft op de paden waar staat aangegeven dat ze bij landgoed ’t Zelle horen dan kom je vanzelf weer uit bij huis ’t Zelle of op de Ruurloseweg waar je gemakkelijk de weg weer terug kunt vinden naar het startpunt.

Tips
Mocht je van plan zijn deze route te wandelen trek dan stevige schoenen aan want het grootste deel van de wandeling gaat over onverharde wegen, over graspaden, door zandwegen en door het bos. Bij minder goed weer of na een lange tijd van regen zijn waterdichte schoenen geen overbodige luxe. De afstand van de route schat ik op een kilometer of 5/6 en is in een goed uur makkelijk te lopen.

basichic_landgoed_t_zelle_12

 

 

 

basichic_landgoed_t_zelle_12 basichic_landgoed_t_zelle_7basichic_landgoed_t_zelle_8 basichic_landgoed_t_zelle_6 basichic_landgoed_t_zelle_5 basichic_landgoed_t_zelle_4 basichic_landgoed_t_zelle_3 basichic_landgoed_t_zelle_2 basichic_landgoed_t_zelle_1 basichic_landgoed_t_zelle_basichic_landgoed_t_zelle_11

0 810
Danielle

Danielle is interieurvormgever bij Basichic en helpt nuchtere, ambitieuze harde werkers en kleine ondernemers om hun interieur zo vorm te geven dat deze past bij wie zij zijn en wat zij doen zodat zij optimaal kunnen genieten van hun woonruimte en maximaal kunnen presteren in hun werkruimte. Op de blog van Basichic deelt Danielle tips en ideeën voor interieur waarmee je zelf aan de slag kunt. Heb je iets waar je (meer) over zou willen lezen? Stuur Danielle dan een berichtje en wellicht vind je het onderwerp dan binnenkort terug hier op de blog.

1 Comment

  1. Hennie

    Erg leuk geschreven en het is dat zeker mooi wandelen.

Leave a Reply